Zakdoekcode

Draag je soms een zakdoek? Je weet toch wat voor signaal je doorgeeft aan de homo's rond je?
Indien niet, raadpleeg deze handige tabel!

Gesprek starten

Daarnet vroeg iemand me dit:

Maar dus als jij nu op stap gaat, dan stap je gewoon op een vreemde af en je begint daar een gesprek mee. Nu mijn vraag is dan, hoe open je dat best en waarover praat je de eerste minuut? Meestal geraak ik niet door eigen inbreng in een gesprek. Ik ken volk en die kennen iemand en zo verder, maar hoe ik dat zelf moet aanpakken weet ik niet. Daarna lukt het wel, want ik kan wel redelijk goed praten, maar het begin is bij mij echt moeilijk. Waarschijnlijk denk ik teveel na, hoor, maar gewoon iets om te openen zou wel handig zijn, dat ik me toch wat veiliger voel...

Mijn antwoord: Wel, hoe besliste je wat je moest schrijven in dit bericht?

Wim

Flux

Mensen vragen me vaak: "Wim, het is allemaal goed en wel om geen gehechtheid te hebben aan x, maar ik heb toch graag x in mijn leven."

True.

Maar er is een soort gulden middenweg.

Laat me het voorbeeld nemen van vrienden. Als mensen je slecht blijven behandelen naar jouw normen, dan verwijder je ze best uit je leven. Maar het is perfect natuurlijk om dan angst te hebben om alleen te zijn en toch de pijn te blijven slikken.

Maar wat je moet beseffen is dat hoewel je op sommige zaken een zeer herkenbare term kan plakken, deze toch geen vaste vorm hebben.

Pak een universiteit. Om de zoveel jaar zijn dat compleet andere studenten, andere professoren, over lange termijn zelfs andere gebouwen of locaties, maar toch blijven mensen dat kennen als dezelfde universiteit.

Pak onze hersenen. Het menselijk lichaam vernieuwt zichzelf volledigt elke zeven jaar, dus alle neuronen in onze kop zijn al lang compleet andere dan degenen die we vroeger hadden, maar toch voelen we ons nog altijd onszelf, met dezelfde herinneringen en vaardigeheden.

Dit zijn structuren met een bepaalde vorm, maar die vorm is constant in flux.

Zo kan je ook vrienden bekijken. Ok, je verliest iemand uit het oog, je hebt es ruzie met iemand... maar je herneemt ook es contact, je leert ook es iemand nieuw kennen. Zo blijf je ook altijd een vriendengroep hebben, zelf al zijn de concrete individuele vrienden op zich constant aan verandering onderhevig.

Ik denk dat je er niet voor kan zorgen dat je altijd vriend Buenaventura en vriendin Dagmar hebt (of alleszins je kan dat maar met potentieel desastreuze gevolgen voor jezelf) maar je kan er wel voor zorgen dat je altijd mensen hebt die die rol invullen in je leven. Je moet vertrouwen hebben in jezelf, je capaciteiten, je toekomst, zelfs als je geen vrienden hebt. Beter niks goed, dan iets slecht.

Nu denk ik wel dat je op sommige gebieden moet leren om datgene aan te trekken dat je graag in je leven hebt. Om bij het vriendenvoorbeeld te blijven, leer sociaal te zijn, leer een sociaal leven inbouwen. Maar eens geleerd blijf je in de toestand van overvloed, of vertrouw je er alleszins op dat je terug naar die toestand kan gaan.

Wim

Rrraaahh!

Grotverdrie grotverdrie! Man, ben toch zo eigen-kop-tegen-de-muur-bonkend-pissed op mijn eigen.

Salsafeest. Een drietal meisjes die mijn interesse wegdragen, maar ik voelde het niet vanavond. Mijn gedachten wat verzettend, nodig ik een cute onbekende uit voor een dans... en dan ineens is dat BAM precies alsof we al 10 jaar samen dansen! Godjezus dat klikt abnormaal goed. Oogcontact zo intens.. als er iemand tussen ons zo zijn gelopen zou hij in stukken zouden worden gesneden alsof door laserstralen. Vonken. Met grote V. Nog nooit meegemaakt. En dan vraagt ze een bachata... O boy. Dat was plak natuurlijk. Moest me inhouden niet in haar hals te bijten... (Waarom eigenlijk?)

Nodig ze uit, maar ze verstond het niet, ze sprak geen Nederlands. Och, uitnodigen be damned, zou ik haar niet hier en nu kussen? En als ik dat denk, dan is het antwoord altijd ja. Dan is het moment er, en oho wat was het moment er. En wat doe ik als ik doorga? Ik onderbreek haar als ze staat te babbelen met een vriend... en neem droog afscheid met een kus op de wang. Godverdomme! Kloot! Ocharm ik stel die meisjes zo teleur :-P

Maakt niet uit hoewel keer je je interesse uit, het blijft een sprong. Het blijft spannend. (Nvdr: Wel, nu toch. Alles wordt een gewoonte. Maar het mag ook niet te gewoon worden, he :-) )

Ah well... Dat drijft de spanning op, reageerde een vriendin genietend. Next time. Of next girl eventueel.

Wim

Natuurlijke Escalatie

Ik begin te snappen hoe een relatie perfect natuurlijk escaleert.

Het draait rond (moehaha weeral) authenticiteit en in het nu zijn (die twee zijn trouwens hetzelfde, maar het ene vanuit een perspectief van emoties, de ander vanuit het perspectief van tijd). Er zijn echter twee luiken waar mannen het moeilijk hebben. Het opmerkelijke is dat beide uitingen zijn van hetzelfde, maar het ene is een overdaad en het ander een gebrek.

Het is al wel vaker gezegd dat als je meisje aanspreekt je geen "agenda" mag hebben. De meeste mannen stappen op haar af met een doel... indruk maken, een afspraak versieren, haar in bed krijgen. Dit is zever, want je kent haar niet. Voor hetzelfde geld is ze een koudhartige bitch die puppies doodschiet als tijdverdrijf :)

Dus als je het gesprek ingaat met het idee "Wat een lekker ding! Ik ga haar telefoonnummer proberen te krijgen" dan ben je niet authentiek, want je baseert je verlangen op een beeld in je kop van haar in plaats van wie ze echt is, want je kent haar nog niet! Met het idee "Wat een lekker ding! Ik wil es zien of ze ook leuk is" ben je authentiek, want je volgt je verlangen, maar je breit er geen verdere droombeelden meer aan. Je bent in het nu, want je gaat af op waarnemingen die dat moment gebeuren, niet op fantasiëen.

Maar dan is er de andere kant van de vergelijking. Hoeveel maal wordt niet de vraag gesteld "Hoe vraag ik haar uit?" "Hoe vraag ik haar nummer?" "Hoe uit ik mijn interesse?" Dat wordt allemaal erg eenvoudig als je daarna dezelfde authenticiteit volgt.

Waar in het begin veel mannen overbodige intentie toevoegen, houden ze hier echter teveel intentie in.

Op elk moment in het gesprek heb je reacties en emoties ten opzichte van de ander. Dan is het gewoon de kwestie als je merkt dat je voelt "Damn, die wil ik nog wel es een keer zien" om dan te zeggen "Damn, ik wil je nog wel es een keer zien". Als je voelt dat je haar wil kussen, dan kus je haar. En natuurlijk als je denkt "Hm, saai gesprek, ik ga liever naar huis," dan ga je naar huis. Simpel he? ;)

Als je op die manier authentiek je gevoel volgt, seconde per seconde, dan gaat elke stap op de perfecte moment komen; namelijk de moment dat jij het voelt.

Wim

Kallipygos

O jongens! Dat ik dit woord nog niet ken:

callipygian: adj. Having beautifully proportioned buttocks.
[From Greek kallipugos : kalli-, beautiful (from kallos, beauty) + pugē, buttocks.]

Fransen hebben er ook weeral hun versie van... Moet dit dringend vernederlandsiseren. This looks a job for... Neologismor!

't Is zoals 'kalligrafie'... 'kallipygeus' is waarschijnlijk correcter, maar 'kallipygiaans' klinkt mooier.

Neologismor

Beste Vriendinnen?

Ik realiseer me net iets vreemd... De meeste vrouwen die ik ken hebben ooit tegen mij gezegd: "Eigenlijk kom ik niet zo goed overeen met andere vrouwen..."

Beste lezeres, heb jij dat ook? Zoja, waarom?

Wim

Yatri Tantra

Gisterenavond ben ik naar de infoavond van tantra-beweging Yatri. Ik denk dat ik de jongste kuik daar was, en dat vond ik wel fijn :)

Tantra --zoals zij het brengen toch-- blijkt in het directe verlengde van mijn persoonlijke ontwikkeling te liggen! Wel het is te zeggen, de kant die zij Shiva noemen alleszins, wat je kan beschouwen als accepterende, rustende, solide kant (Power of Now, mindfulness, ...). Maar er is ook een Shakti-kant, die net vitaliserend, bewegend is. Bij Shiva zou je bijvoorbeeld mediteren, terwijl je bij Shakti zou dansen.

Maar er is absoluut geen model, geen filosofie, geen structuur bij tantra. Het is verbazingwekkend hoe alles wordt geaccepteerd meegenomen. Als je bij hun oefeningen niks voelt, of je er ongemakkelijk bij voelt, wel, dan is dat perfect. Dat is wat jij dan voelt.

Eigenlijk is het pure authenticiteit.

Yatri's focus op tantra ligt niet op het seksuele aspect, hoewel me dat ook wel interesseert. Zeker meervoudige orgasmes als man dat wil ik nu toch wel weten hoe dat in elkaar steekt. Wie niet, he? :)

Het is zeer natuurlijk voor mij om één van hun trajecten te gaan volgen, maar hoewel deze avond maar 3 euro was, zijn die beduidend duurder. Het zal iets voor de komende jaren zijn.

Wim

Impro of Now

Ik ben niet de enige die de gelijkenis tussen improvisatietheater en bewustzijn ziet. Aanschouw volgende cursus die ik in mijn brievenbus krijg:

Focus, hier en nu, awareness, verantwoordelijkheid, loslaten, verandering, vertrouwen, overgave...
Dit zijn kernbegrippen in zowel improvisatietheater als in verscheidene levensbeschouwelijke visies. Wij combineren inzichten vanuit impro, gestalttheorie en nieuwetijds denken. Hieruit putten we inspiratie voor het leven van alledag, om bewuster, alerter en met meer ondernemingszin in de wereld te staan.

En gestalttheorie... dat kom ik overal en nergens tegen en niemand kan me er meer het fijne van uitleggen!

Wim

Haardroger Goes Zap

Sta ik in de badkamer mijn haar te drogen... ineens ZAP!!! Dat ding kortsluit in mijn hand. Auw! Ik laat het vallen van de pijn. Mijn pols hangt vol roet en het haar op arm is opgekruld of zelfs afgebrand. De draad van het apparaat is opengebarsten, van de ontploffing denk ik. Niks ergs hoor met mij, enkel een lichte brandwonde. Wel vreemd is dat een stuk huid helemaal verhard is...

Kerstcadeau voor Wim: nieuwe haardroger...

Natharige Wim

Emotionele Wervelpoel

Misschien moet ik ook es de negatieve inner game zaken posten... Want de laatste vier dagen kreeg ik mezelf niet los van negatieve gedachten die bij elk stom ding opkwamen. Emoties waar ik echt geen energie meer in wou steken maar die precies kleven als een vieze kalkrand aan alles wat ik waarneem.

Weet niet goed hoe het komt. Mijn beeld van de wereld is veranderd en ik heb nog compulsief gedrag dat steunde op mijn vorige overtuigingen dat ik aan het afleren ben, en zo'n overgang kan gepaard gaan met wat groeipijnen.
Ik denk ook dat recente gebeurtenissen oudere issues die ik dacht dat ik verwerkt had terug wat omhoog oprakelen. Niet noodzakelijk slecht, kan wat emotionele detox zijn die moest gebeuren... ik vraag me alleen af of ik het nog verder actief moet verwerken.

Pwa, voorlopig is het plan een weekje wachten en ondertussen goed slapen, goed mediteren en me met mijn vrienden amuseren.

Wim

Banishing the Green-Eyed Monster

Via The Beautiful Kind (weeral) kom ik uit op een artikel over liegen en jaloezie van Richard Dawkins. Nu ik het terugzocht om te posten valt mijn frank pas dat hij auteur is van The Selfish Gene.. Aaaaanyhoo, hier het interessantste stuk:

Returning to the original topic of sex outside marriage, I want to raise another question that interests me. Why are we so obsessed with monogamous fidelity in the first place? Agony Aunt columns ring with the cries of those who have detected -- or fear -- that their man/woman (who may or may not be married to them) is "cheating on them". “Cheating” really is the word that occurs most readily to these people. The underlying presumption -- that a human being has some kind of property rights over another human being’s body -- is unspoken because it is assumed to be obvious. But with what justification?

[...]

From a Darwinian perspective, sexual jealousy is easily understood. Natural selection of our wild ancestors plausibly favored males who guarded their mates for fear of squandering economic resources on other men’s children. On the female side, it is harder to make a Darwinian case for the sort of vindictive jealousy displayed by Mrs. Tarrant. No doubt hindsight could do it, but I want to make a different point. Sexual jealousy may in some Darwinian sense accord with nature, but "Nature, Mr. Allnutt, is what we are put in this world to rise above." Just as we rise above nature when we spend time writing a book or a symphony rather than devoting our time to sowing our selfish genes and fighting our rivals, so mightn't we rise above nature when tempted by the vice of sexual jealousy?

I, for one, feel drawn to the idea that there is something noble and virtuous in rising above nature in this way. I admit that I have, at times in my life, been jealous, but it is one of the things I now regret. Assuming that such practical matters as sexually transmitted diseases and the paternity of children can be sorted out (and nowadays DNA testing will clinch that for you if you are sufficiently suspicious, which I am not), what, actually, is wrong with loving more than one person? Why should you deny your loved one the pleasure of sexual encounters with others, if he or she is that way inclined? The British writer Julie Burchill is not somebody I usually quote (imagine a sort of intelligent Ann Coulter speaking with a British accent in a voice like Minnie Mouse) but I was struck by one of her remarks. I can't find the exact quote, but it was to the effect that, however much you love your mate (of either sex in the case of the bisexual Burchill) sex with a stranger is almost always more exciting, purely because it is a stranger. An exaggeration, no doubt, but the same grain of truth lurks in Woody Allen's "Sex without love is an empty experience, but as empty experiences go it's one of the best."

Even sticking to the higher plane of love, is it so very obvious that you can't love more than one person? We seem to manage it with parental love (parents are reproached if they don't at least pretend to love all their children equally), love of books, of food, of wine (love of Chateau Margaux does not preclude love of a fine Hock, and we don’t feel unfaithful to the red when we dally with the white), love of composers, poets, holiday beaches, friends . . . why is erotic love the one exception that everybody instantly acknowledges without even thinking about it? Why can a woman not love two men at the same time, in their different ways? And why should the two – or their wives -- begrudge her this? If we are being Darwinian, it might be easier to make the case the other way, for a man sincerely and deeply loving more than one woman. But I don't want to pursue the details here.

I'm not denying the power of sexual jealousy. It is ubiquitous if not universal. I’m just wondering aloud why we all accept it so readily, without even thinking about it. And why don't we all admire – as I increasingly do -- those rare free spirits confident enough to rise above jealousy, stop fretting about who is “cheating on” whom, and tell the green-eyed monster to go jump in the lake?

Waar Mens

Weet je wat mij zo frustreert en deprimeert?

Niet dat er een gigantische kloof is tussen wat een mens is in onze hedendaags wereld en wat een waar mens is, puur zichzelf zonder ego. Niet dat dat zo wat alle miserie in de wereld veroorzaakt. Niet dat een mens dat nooit volledig kan zijn, want niemand is perfect en dat is menselijk.

Maar dat er zo weinig mensen zijn die begot de moeite erin willen steken om zelfs een stapje in die richitng te proberen zetten! Man, en dan zelfs heel onze samenleving die vol zit van aanbiddingen van angst-gebaseerde emoties... Zelfs moordenaars worden op basis daarvan vrijgesproken...

Wim

Ingebouwde wijsheid

Ik drink net gedachteloos van mijn koffie, en voel een slecht gevoel, waardoor ik besef dat ik er al 5 minuten ervan zuip uit automatisme. Daar doe je jezelf geen plezier mee. Dus ik hou er mijn aandacht bij en drink om de juiste redenen: om mijn dorst te lessen en om van de smaak te genieten.

Dit deed me net realiseren dat als je puur authentiek handelt je automatisch doet wat goed voor je is. Dus je gaat honger krijgen in hetgene je nodig hebt. Je gaat je emoties uiten zonder overdrijven noch onderdrukken. Je gaat assertief zijn zonder aggressief te zijn. Je gaat je eigen oordeel volgen maar je mocht je een fout maken die ook inzien.

Er zit grote ingebouwde wijsheid in ieder mens.

Wim

Pleo

Hier nog een kerstcadeau waar je wat mensen mee zou blij maken: Pleo, je eigen dino om mee te spelen. 350$ vragen ze voor dit sterk staaltje robotica. I'm tempted...

Interpretaties en Verantwoordelijkheid

Ik heb weer een "sprong" gemaakt, enkele weken geleden. Oude concepten van zelfzekerheid, vertrouwen en accepteren eigenlijk, maar nu heb ik pas de indruk dat ik het echt gevoeld heb.

De pijn van te weten dat er niet alleen radicaal over je gelogen wordt, maar dat mensen waar je naar opkeek dat geloven, dwong me om los te laten. En de groei is ongelooflijk. (Veel dank aan de verschillende bronnen van wijsheid de me hierbij geholpen hebben!)

Het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat interpretaties over jezelf de verantwoordelijkheid zijn van de andere mensen die ze hebben. Zelf ben je enkel verantwoordelijk voor je intentie en je acties. Is die zoals je wil, sta dan recht in je schoenen.

God, de last die hierdoor van je schouders valt! Ik denk dat veel mensen hier enorm veel energie aan verspillen. En aan wat? Het vruchteloos proberen te controleren van andermans fantasietjes. Dat gaat niet. Vertrouw op de tijd en vooral: op je eigen waarden.

Vervolgens... ik kon wel accepteren als er iets "slecht" gebeurde. Maar waarom zou je tijd steken in iets najagen, anticiperen, jezelf aanpassen van te voren? Bijvoorbeeld: trachten complimenten over je kledij te krijgen, of dat sexy meisje op het feestje te verleiden, of je huis kuisen als er bezoek komt, of opscheppen over prestaties, of de rest van die pralines opeten voor je neus. In zoiets steek je energie. Denk es precies na waar je zo'n dingen voor doet, wat je daarvoor in ruil krijgt.

Nu wist ik al 1) ik ben gelukkig en 2) als ik iets kwijtspeel ben ik nog altijd gelukkig. Ik had echter nog nooit 1) en 2) opgeteld, hoewel het nu zo voor de hand liggend lijkt: waarom jezelf aanpassen voor iets vooraf, je blijft toch even gelukkig. Om het in rollenspel-taal te zetten: da's als een health potion opgebruiken met volle hit points :)

Toevallig twee punten over energie verspillen, dat zal wel iets met elkaar te maken hebben... Soit, ik hoop dat jullie er even gelukkig van worden als ik, of althans inspireert in de goeie richting.

Knuffel,
Wim

Bakermat

Via Woord van de Dag:

Bakermat bestaat uit twee delen, die beide interessant zijn.
Het eerste deel 'baker' is het woord voor een vrouw die een pasgeboren baby verzorgt. Dat doet zij door het kind te bakeren, een woord dat weliswaar verwant is aan bakken, maar meer 'warmhouden' betekent. Vanouds geven wij het inwikkelen van een baby in doeken de naam 'bakeren'. Die doeken, we noemen ze nu luiers, maar vroeger heetten ze 'luren', werden vaak verwarmd voordat de baby ermee werd ingepakt. Soms waren ze een beetje té warm; het kind liep dan wat rood aan, want het was 'heetgebakerd' als het 'in de luren was gelegd'.

Brokeback to the Future

Aantrekking in 2

Ik was aan het zien of er iets interessant was te vinden tussen alle marketingzever van een zekere Rion Williams. Hij schrijft iets opvallend over vrouwelijke seksualiteit... Wat daar tegenwoordig voor doorgaat in onze maatschappij is niet dit:



dixit Rion, alhoewel dit ideaal het gedrag van de meesten vrouwen richt en het verlangen van de meeste mannen. Hoe noemt dit een puur sociale geconstrueerde seksualiteit. De natuurlijke seksualiteit wordt nagenoeg niet meer gevonden in de Westerse wereld. Als voorbeeld daarvan geeft hij Palmy, een Thais/Belgische zangeres.




Ik vind dit frappant omdat ik
... recent een post heb gemaakt waarin ik net hetzelfde doe!
... pas als Belg in Thailand geweest ben.
... gisteren hier nog vurig over discussieerde met een Hongaarse, een Poolse, een Belg, een Irakees, een Aziaat en Latino (weet niet precies van waar de laatste twee kwamen).

Geïntrigeerde Wim

A shot of Everclear... in the leg

Godjezus... Ik hou ervan om de grenzen van menselijk fantasie en fetisjen te verkennen en verleggen, zeker die van mezelf... maar dit is één van die zeldzame waar ik eeeecht moeite mee heb!

Mensen met Body Identity Integrity Disorder. Mensen die verlamd willen zijn en zichzelf effectief ook verlamd maken of een ledemaat afzetten. Whoa.

Wim